درخواست  اعلام جرم علیه اسد توسط  دیوان کیفری بین المللی و  به سبب نقش اسد به عنوان مسئول  جنایت های جنگی و جنایت علیه بشریت  امری حیاتیست.   در گذشته  سخن گویان سازمان ملل چندین بار تاکید کرده اند که  مسئولیت این جنایت ها به عهده ی اوست.  اما با این حال دیگر بخش های سازمان ملل با رژیم او در پیشبرد جنایت های جنگی مانند گرسنه نگاه داشتن مناطق تحت کنترل شورشیان همدست شده اند.   همچنین هیچ یک از قدرت های جهانی که در سوریه دخالت کرده اند به هیچ وجه مایل نیستند  که پرونده ای جنایی علیه اسد به راه بیاندازند.  در واقع،  حامیان او به سبب همدستی با او در انجام این جنایت ها گناهکارند.    بنابراین تنها یک کارزار گسترده ی مردمی برای  اعلام جرم علیه  او می تواند قدمی اساسی در جهت  راه حلی سیاسی برای جنگ در سوریه باشد.

روحینی هنزمن

21 سپتامبر 2016

ترجمه ی  گزیده هایی از مقاله ی روحینی هنزمن  در ذیل آمده است.  کل مقاله در صفحه ی انگلیسی  این تارنما موجود است.

 تابحال بیش از 400 هزار نفر در سوریه کشته شده اند،  تقریبا نیمی از جمعیت کشور آواره شده اند و سازمان ملل نیز از نقض آخرین آتش بس توسط رژیم اسد و جلوگیری این رژیم  از امداد رسانی به  مردم گرسنه در مناطق تحت کنترل شورشیان  شکایت می کند.   با در نظر گرفتن این مسائل و  بمباران کامیون هایی که قصد امدادرسانی بشر دوستانه به  مناطق تحت کنترل شورشیان  در حلب را داشتند،  و با در نظر گرفتن  ادامه ی بی پایان جنگ،  ما برای پایان دادن به این رنج و درد  چه کاری می توانیم انجام دهیم؟

پایان دادن به جنگ مستلزم یک راه حل سیاسی است که دست کم چهار مولفه را در بر می گیرد:

  1. توافقی در مورد نیاز به یک قانون اساسی جدید که سکولاریسم،  برابری ،  حقوق  و آزادی های دموکراتیک شهروندان را تضمین کند.
  1. پرداختن به مسئله ی حق تعیین سرنوشت کردها. این مستلزم بحث در میان خود کردهاست چرا که همه ی گروه های کردی تعریفی مشترک از حق تعیین سرنوشت ندارند.  برخی خواهان پایان دادن به تبعیض و آزار و اذیت و ایجاد حق شهروندی برابر (برای مثال تغییر نام کشور از “جمهوری عربی سوریه” به “جمهوری سوریه”  چرا که نام نخست تلویحا به این معنی است که غیر عرب ها  حتی در بهترین شرایط شهروندان درجه دوم محسوب می شوند)  و به رسمیت شناخته شدن کامل حقوق زبانی و فرهنگی خود هستند.  (برای مثال حق استفاده از زبان خود به عنوان زبان اداری و زبان تدریس).  هیچ یک از  مدافعان سوریه ای  دموکراتیک نمی توانند مخالف این مطالبات باشند.  پرسش های عمیق تر زمانی مطرح می شود که برخی گروه ها خواهان خودمختاری یا استقلال باشند.  اگرچه خودفرمانی منطقه ای یا محلی می تواند مسلما به پیشبرد دموکراسی کمک کند،  تجربه ی بسیاری کشورها (از جمله سری لانکا،  زادگاه من) نشان  می دهد که رهبران یک جنبش ناسیونالیستی قومی حتی برخاسته از یک جامعه ی اقلیت ستم دیده می توانند به آسانی نسبت به اقلیت های محلی یا نسبت به اعضای جامعه ی خود که با آنها موافق نیستند ستم گرانه برخورد کنند.   بنابراین،  مفهوم “تعیین سرنوشت” باید برای کلیه کردها و کلیه اقلیت های محلی که در مناطقی با اکثریت کرد زندگی می کنند روشن شود.
  1. آشکار است که اسد نمی تواند هیچ نقشی در یک دولت دموکراتیک در سوریه ایفا کند و بیشترین سعی خود را خواهد کرد تا مانع گذار به چنین دولتی شود.  در عین حال آشکار است که نمی توان او را از طریق نظامی برکنار کرد.  از این رو،  درخواست  اعلام جرم علیه او توسط  دیوان کیفری بین المللی و  به سبب نقش اسد به عنوان مسئول  جنایت های جنگی و جنایت علیه بشریت  امری حیاتیست.   در گذشته  سخن گویان سازمان ملل چندین بار تاکید کرده اند که  مسئولیت این جنایت ها به عهده ی اوست.  اما با این حال دیگر بخش های سازمان ملل با رژیم او در پیشبرد جنایت های جنگی مانند گرسنه نگاه داشتن مناطق تحت کنترل شورشیان همدست شده اند.   همچنین هیچ یک از قدرت های جهانی که در سوریه دخالت کرده اند به هیچ وجه مایل نیستند  که پرونده ای جنایی علیه اسد به راه بیاندازند.  در واقع،  حامیان او به سبب همدستی با او در انجام این جنایت ها گناهکارند.    بنابراین تنها یک کارزار گسترده ی مردمی برای  اعلام جرم علیه  او می تواند قدمی اساسی در جهت  راه حلی سیاسی برای جنگ در سوریه باشد.
  1. عقب نشینی کلیه قدرت های نظامی خارجی از سوریه.   بدون دخالت نظامی خارجی،  با شروع از دخالت نظامی رژیم ایران و نمایندگانش،  این جنگ تابحال به پایان رسیده بود.   تا زمانی که کلیه قدرت های خارجی عقب نشینی نکنند (به جز شاید صلح بانان مسلح سازمان ملل و مسئول حمایت از امداد رسانی بشر دوستانه )،  این جنگ به پایان نخواهد رسید.

روحینی هنزمن  نویسنده ،  پژوهش گر  مستقل و فعال  حقوق اجتماعی در هندوستان است.   کتاب  او ،  کارگران،  اتحادیه ها و سرمایه داری جهانی شده:  درس هایی از هند در سال 2011 منتشر شد.  کتاب جدید او،  دموکراسی جهانی و بحران ضد امپریالیسم به زودی توسط انتشارات هی مارکت منتشر خواهد شد.  روایت دیگری از مقاله ی فوق در سابرانگ منتشر شده است.

.